Gisteren zat ik The Voice Kids te kijken. Een klein meisje zong: ‘Listen, I am alone at a crossroads. I’m not at home in my own home.’ Ik dacht: oké… jij mag waarschijnlijk niet eens in je eentje de straat oversteken, laat staan ‘alone at a crossroads’ zijn. Bovendien woon je bij je papa en mama en niet in je ‘own home’.

Ineens moest ik denken aan een ander kinder-zang-spektakel (ook gepresenteerd door Martijn Krabbé!). Bij Ministars werden bekende pophits gezongen met een Nederlandse tekst. Geen vertaling, maar gewoon iets totaal nieuws. Zo werd ‘Girls just wanna have fun’ ‘IJs, dropjes en gum’.

Ik wil graag weer programma’s als Ministars en de Miniplaybackshow. Lekker zingen over dropjes en gum of verkleden en playbacken. Geen tienjarige meisjes met lipgloss en hakjes.

Ook duurde het gewoon een half uur en niet 2,5 uur met een result-show, de volgende dag een ‘the night before the day after’ show en op woensdagavond een real-life-soap.

In het beginlied zit de tekst ‘Later kunnen wij de blits gaan maken, nu zijn wij daarvoor een beetje klein’. Juist! Jullie snappen het…. (Ook komt de tekst ‘Hollands en dat houden we zo’ een paar keer voor. Klinkt als een goede slogan voor een bepaalde politieke partij).

De choreografie is duidelijk pre-Lucia Marthas. Is ook wel weer eens verfrissend (PS die jongen (?!) vanaf een seconde of 40…. omg…).

Ik wil Ministars terug!