Regelmatig hoor ik dingen als: ‘hé, gastbloggen op nrcnext.nl, stukjes schrijven voor viva.nl, muziekrecensent bij nu.nl, is dat niets voor jou?’ Het antwoord tien jaar geleden was geweest: ‘Ja, leuk!’ Maar schrijven is inmiddels mijn vak. Ik moet er mijn boterhammen en huur van betalen.
Ik schrijf gratis voor mijn eigen website. Daar investeer ik tijd in, maar dat betaalt zich uit in naamsbekendheid en werk. Ik schrijf gratis voor chicklit.nl. Omdat ik dat al heel lang doe en omdat het een leuke club meiden is, waar ik echt iets mee heb. Natuurlijk doe ik zo af en toe ook iets voor vrienden en bekenden. Ik maak immers ook graag gebruik van hun talenten (mooie websites bouwen, dingen met cijfertjes etc.).
En schrijven is niet alleen míjn vak, het ís ook gewoon een vak. Het is dus niet meer dan logisch dat je daarvoor betaald krijgt. De loodgieter en buschauffeur krijgen ook gewoon geld voor hun werk, daar doet niemand moeilijk over. Maar bij tijdschriften en websites snappen ze het soms echt niet.
Zo komt Nieuwe Revu nu met een ‘zoektocht naar de meest eigenzinnige columnist van Nederland’ met als prijs: zes columns in de Nieuwe Revu! In eerste instantie denk je misschien: wow! Maar aan de andere kant is Nieuwe Revu hier natuurlijk de grote winnaar. Een gratis columnist. Hoera.
Ik had hier net een discussie over op Twitter, waar iemand ook kwam met het argument dat bekende Nederlanders ook vaak columns hebben en hier natuurlijk wel voor worden betaald. Of ze het nou kunnen of niet. Want reken maar dat er in de meeste gevallen een eindredacteur is die behoorlijk wat tijd kwijt is aan deze celeb-columns.
En ja, ik heb ook ooit meegedaan aan de ‘Een dagje Aaf’ wedstrijd van nrc.next. Superleuk (want ik won) en het heeft me ook echt veel naamsbekendheid opgeleverd. Maar dat was één column (die ik overigens al had liggen). Nu.nl zocht laatst een muziekrecensent (met relevante werkervaring!) die gratis voor ze aan de slag ging. Nrc.next zoekt regelmatig blogtalent en illustratietalent en nu Nieuwe Revu dus weer.
Als je jong talent een kans wilt geven, schrijf dan een wedstrijd uit voor middelbare scholieren of studenten. Je kunt gewoon niet verwachten dat iemand én talent heeft én bereid is om gratis en voor niets voor je te werken.
En als je als schrijver naamsbekendheid wilt: begin zelf een blog en zorg dat deze bekend wordt! Dan gaan alle credits naar jou en dan levert het je als je geluk hebt ook nog (betaald!) werk op.
mijn blog is het allerbelangrijkste wat er bestaat qua schrijven en werk. zonder blog geen arbeit. en ja, ook mijn schoorsteen moet roken. dat de nieuwe revu nu denkt dat er een eigenzinnige columnist opstaat die een paar stukjes gaat tikken dat moeten zij lekker zelf weten. eigenzinnig ben ik dan liever op mijn eigen blog. bloggen roels!
Je hebt helemaal gelijk! Lijkt me wel leuk om zoiets te doen though, maar ik zal wel weer buiten de categorie vallen. Bagger.
Gedver. Ik stond op het punt een column te tikken maar door dit moralistische geneuzel ben ik aan het wankelen gebracht. Je hebt een heel dik punt; al denk ik dat het gros van de deelnemers is gevallen voor de mogelijke naamsvermelding in het gerespecteerde blaadje.
Ik geef mezelf tot morgenochtend om er uit te komen.
@mark: haha! ben benieuwd wat je ervan maakt
Tja, ik blijf hier dubbele gevoelens over hebben.
Natuurlijk buiten ze je een beetje uit. Aan de andere kant biedt het wel een enorm podium en naamsbekendheid. Naamsbekendheid die ook meer mensen leiden naar je weblog. Je kan op je cv zetten dat je columnist voor Nieuwe Revu bent geweest (kan ook deuren openen naar andere bladen). Bij de keus of ik ergens voor ga schrijven stel ik mezelf drie vragen:
1. Vind ik het heel leuk om te doen?
2. Verdient het goed?
3. Zorgt het voor naamsbekendheid/staat het goed op mijn cv?
Als ik twee van deze drie vragen met een volmondig en blij ‘JA!’ kan beantwoorden. Dan doe ik het. Ook al is het gratis (daar komt bij: dit is zes weken, dus niet voor eeuwig).
Technisch gezien is het uitbuiting, voor de rest levert het ZEKER ook iets voor jou op. En dat is niet niks.
Oh ja, wat me ook te binnen schiet: je blogt hier toch ook gratis, voor naamsbekendheid? Dan kun je dat beter in Nieuwe Revu doen.
Ik zou me iig niet te min voelen om aan dat soort dingen mee te doen. En Mark Schoones, dat zou jij ook zeker niet moeten doen. Go for it! Je hoeft je nergens voor te schamen.
@rhijja: ik blog JUIST liever gratis op mijn eigen website. Die wordt goed bezocht en levert me ook werk op. En verder is het heel persoonlijk natuurlijk. Ik heb alleen voor mezelf besloten dat ik dat soort dingen niet meer doe op dit punt in mijn carriere
Tja, zes columns in Nieuwe Revu trekken heul veul mensen naar de blogs op je website. Maar ik snap je punt.
Hear, hear! Helemaal met je eens. Ik vind ook dat je in principe niet gratis moet schrijven, want schrijven is gewoon je vak. Ja, als je beroemd wilt worden is werken-voor-nop misschien geen probleem. Ik wil niet beroemd worden, ik wil lekker schrijven en leuke klussen doen en prima kunnen leven van mijn werk. Naamsbekendheid is altijd welkom, maar ik vind dat je op moet passen met gratis schrijfklussen. Je maakt het jezelf lastig (want ga maar eens je normale tarief vragen bij die opdrachtgever die je eerst zo graag voor niets had) en de markt (hoe kunnen andere schrijvers nog geld vragen voor hun werk, als veel anderen het gewoon voor niets willen doen?).
Ik durf te wedden dat bladen als De Revu wekelijks veel aanbiedingen krijgen van goede, professionele journalisten die columns voor ze willen schrijven. Hoe vaak kom je er zelf wel niet tussen terwijl je zo graag wilt én weet wat je doet, terwijl flutschrijvend Bekend Nederland overal zomaar terecht kan. En betaald krijgt.
Blijft een lastig punt, dit.
Ik blijf het ook een lastige vraag vinden. Ik vind het eigenlijk not done om gratis content te vragen, terwijl je zelfs als blad of website geld verdiend.
Zelf schrijf ik nooit gratis, behalve een persbericht voor een bevriend bedrijfje of iets dergelijks, maar ik kan me goed voorstellen áls je schrijven voor publieksbladen ambieert en je komt er niet tussen, je op deze manier wel een ingang hebt. Als de 6 weken om zijn, en ze willen je columns blijven publiceren, kun je natuurlijk gewoon onderhandelen over een vergoeding. Niet onbelangrijk: je hebt op je cv De Revu staan. We weten allemaal hoe belangrijk het is een paar bekende namen op je cv te hebben.
Wel slim van De Revu, dat moet ik ze nageven. Gratis columns en ze kunnen dankzij de wedstrijd weer aardig wat persberichtjes rondsturen en daarmee free publicity voor De Revu genereren.
Dat wij er hier over discussieren werkt daar alleen maar aan mee
Mee eens hoor, Elsbeth. Ik schrijf zelf alleen gratis als het iets is dat ik heeeeel leuk vind en/of omdat ik ervaring wil opdoen met een nieuw onderwerp of een nieuwe discipline van het vak (goed voor mijn cv dus). O ja, en als het voor een goed doel is dat mij na aan het hart ligt. Maar dat is gewoon eigenlijk vrijwilligerswerk en dat doe ik zeker niet voor iedereen. Nieuwe Revu hoef ik trouwens niet zonodig op mijn cv te hebben. Zij verdienen er in dit geval veel meer aan. Gratis goede content, goeie exposure, en nieuw talent die ze straks voor een habbekrats voor zich laten werken. De meeste journalisten die op deze blog hebben gereageerd hebben volgens mij al zoveel ervaring dat ze Nieuwe Revu echt niet meer nodig hebben op hun cv. Vind ik althans…
Als we niet oppassen dan wordt gratis het nieuwe werken voor mensen in de culturele sector. Net als jij publiceer ik op mijn weblog met veel plezier. Daar zitten doorplaatsingen van betaalde klussen tussen of stukjes waar ik zin in heb. Verder is het mijn streven om betaald te schrijven. Het is inderdaad een vak. Zo simpel is het.
Een dilemma als het ware. Ik denk dat je, zeker als je als schrijver je brood verdient, zulke dingen alleen gratis moet doen als je er heel veel plezier uit haalt, b.v. omdat je altijd al is hebt willen schrijven voor medium X, en dat ‘t tot op heden niet op je pad is gekomen.
(De vraag of er überhaupt mensen zijn die hun leven lang al de stille wens koesteren om ooit is te schrijven voor de Revu laat ik maar even in het midden…)
Als het je plezier brengt, doen! Dan is de exposure mooi meegenomen. Zo niet, lekker overlaten aan anderen
Het is ook wel ontzettend gierig en armoedig van die grote bladen dat ze op die manier voor nog niet eens een dubbeltje op de eerste rang willen zitten.
Treurig.
Lastig punt indeed. Volgens mij moet je het per geval afwegen. Doe ik tenminste.
Er zijn zelfs hele schema’s op internet voor dit dilemma:
http://www.fontanel.nl/inspiration/should-i-work-free/
@claire: wat een goed schema!
en bedankt voor de reacties iedereen. Ik denk dat mensen die van hun hobby hun werk hebben gemaakt het hier het lastigst mee hebben. Schrijven, illustreren… als je dat nog niet als fulltime werk doet, ben je blij als mensen jouw talent erkennen en je voor van alles en nog wat vragen. Maar als het echt je werk is (en je er ook een opleiding voor hebt gedaan en/of voldoende werkervaring hebt!) moet er even een knop om. Ja, het is leuk om te doen en Ja, ik moet er van leven dus Nee, ik doe het niet voor niets. Behalve als het voor je moeder / goede vriend / goed doel is (zie schema)
gratis schrijven is vooral weggelegd voor mensen die kennelijk een baan hebben of een partner die verdient, is mij opgevallen (nee het gaat me niet om de reacties hier, die mensen ken ik niet) .
Ik kan nl. niet van de wind leven…
en voor je het weet, gaat elk blad hiermee argumenteren: “goed voor je naamsbekendheid”
Kan iemand mij vertellen bij welke bakker en supermarkt ik met ‘naamsbekendheid’ kan betalen?
Ik hoor graag het adres. Dan ga ik alles gratis schrijven.
leuke link in dit verband:
http://www.communicatienieuws.nl/index.php/reklamemarketingmedia/nieuws/775
Van der Kwast krijgt 1 cent… maar dan per lezer.
hartelijks
renzo