Mijn linker bovenbeen is blauw. Dat komt door Ikea. Ik leg het even uit.
Ik heb geen auto. Ik heb niet eens een rijbewijs. Ik ken wel mensen met auto’s, maar die kan ik ook niet iedere dag om hulp vragen. Gelukkig kun je zware meubels altijd laten bezorgen. Zo ook bij Ikea.
Wat mij ten eerste verbaast is dat je geen online bestellingen kunt plaatsten. Je kunt online kijken of het product aanwezig is, maar je kunt het niet bestellen.
82 kilo
Ik fiets dus naar Ikea. Nadat ik mijn beslissing heb gemaakt, ga ik maar eens vragen aan iemand met een geel shirt hoe ik dat thuis bezorgd kan krijgen. Ik ging er eigenlijk vanuit dat ik naar de servicebalie moest en dat ik kon zeggen: ‘Hemnes, 6 laden, wit, artikelnummer 23543, en dit is mijn adres.’ En dan gelijk alles afrekenen. Maar nee…. dat zou veel te makkelijk zijn. ‘Nee,’ zegt de jongen met het gele shirt. ‘Je haalt de kasten eerst uit de stelling, je gaat ermee naar de kassa, je rekent ze af en je gaat vervolgens met de kasten naar de transportbalie.’
‘Euh…’ zeg ik. ‘Die kasten zijn 82 kilo per stuk. Die moet ik dus in mijn eentje uit stelling 25 vak 10 halen, naar de kassa slepen, afrekenen en naar de transportbalie tillen.’
‘Precies,’ zegt de jongen. ‘Vervolgens laat je de bon zien bij de transportbalie en zetten wij de kasten weer terug in het magazijn.’
Op mijn bovenbeen
Ik loop naar het magazijn en zoek stelling 25 vak 10. De ene kast is één heel zwaar pakket. De andere kast bestaat uit twee hele zware pakketten. Ze liggen vrij hoog. Ik trek de eerste zware doos naar beneden. Veel te zwaar natuurlijk, maar hij valt al en ik kan hem niet meer tegenhouden. Ik probeer met mijn voet de kar eronder te krijgen, maar de kar rijdt van me af in plaats van naar me toe en de doos belandt op mijn bovenbeen in plaats van op de kar.
Dit doe ik nog twee keer. Nu heb ik drie enorm zware, grote dozen uit de stelling getrokken. Nu moet ik ze op de kar krijgen, die inmiddels naar het einde van het gangpad is gerold. Dit duurt nog een kwartier of zo. Medewerkers van Ikea en klanten lopen voorbij, maar niemand bedenkt dat ze me wel eens zouden kunnen helpen. Bij de kassa zeurt het meisje dat de streepjescodes niet gelijk liggen.
Ik reken af en sleep de onhandige kar waar de drie enorm zware dozen op liggen naar de transportbalie. Als ik alles geregeld heb, tilt een klein vrouwtje met veel moeite de dozen van mijn kar af en duwt ze ze een gordijn door, naar het magazijn.
Mijn been is Ikea-blauw-met-geel. Morgen waarschijnlijk groen met paars. Ikea. Elke dag anders.
Goed dat je erover schrijft. Ik denk soms dat Ikea ervanuit gaat dat hun doelgroep alleen uit winkelende stelletjes bestaat, met hele sterke mannen. Ik heb ook al paar keer veel te zware dozen van veel te hoog moeten tillen. En het vervolgens idd zowat niet op de kar krijgen.
Voor iets meer (spierballen)hulp wil ik best wat meer betalen hoor. Probeer Ikea tegenwoordig trouwens zoveel te vermijden.
En toen ik een bed, plus lattenbodems, plus matrassen, plus nachtkastjes wilde hebben, moest ik 2x naar de stellages, 2x in de rij voor de kassa en 1x naar ‘bezorgen’. Het paste nl niet allemaal in 1x op de kar. Voelde me daarna net een bouwvakker (gutsend van het zweet).
er staat ook zo’n bord met: ‘past uw aankoop niet in uw auto? maak gebruik van de transportservice’. ze gaan er dus ook vanuit dat je een auto hebt…. en spierballen inderdaad.
Je kan ook hulp vragen in het magazijn, neem aan dat je een hollandse mond hebt…..
Ik moest hardop lachen want hoewel een blauw been natuurlijk helemaal niet grappig is, is dit iets dat mij ook zou gebeuren. En je beschrijft het zo grappig.
Ik erger me er trouwens ook altijd aan mensen altijd toekijken, maar nooit eens helpen.
Ik herken dit helemaal! Mijn schoonmoeder zit in een rolstoel en kan dus al helemaal niet zelf een doos van een stelling afhalen (zelf al zou het een lichte zijn) en liep tegen hetzelfde probleem aan. Ikea heeft niet zelf aangeboden om haar te helpen toen ze aangaf dat ze het bezorgd wilde hebben..eigenlijk werd ze zelfs raar aangekeken omdat ze het niet zelf kon pakken.
Na heel veel gemekker en gezeur (zijn jullie blind en achterlijk?!!) Is het toch gelukt, maar niet van harte!
Zeer herkenbaar. Ik vind de Ikea magazijnen sowieso levensgevaarlijk; je kunt er op wachten dat daar een keer een klant zeer ernstig gewond raakt. Als werknemers zo hun spullen zouden moeten pakken zou de Arbeidsinspectie direct het bedrijf stilleggen! Maar nee, werknemers gebruiken natuurlijk gewoon heftrucks, maar klanten moet lijf en leden wagen om hun spulletjes in huis te krijgen. Meeste merkwaardige vind ik dat Ikea in o.a. de USA een webshop heeft en als je daar een bestelling doet wordt alles keurig thuis bezorgd.
In aanvulling op vorig stukje. Als werknemers van Ikea op zelfde manier als de klanten van Ikea de artikelen handmatig uit de schappen zou moeten halen geldt Arbobesluit artikel 3.17 : “het gevaar te worden getroffen of geraakt door voorwerpen wordt voorkomen en indien dat niet mogelijk is zoveel mogelijk beperkt”.
Bij overtreding is dit een zogenaamd ernstig beboetbaar feit. Daarnaast gelden nog allerlei bepalingen op het gebied van Fysieke Belasting.
En dan niet eens de streepjescodes in de goeie richting leggen. Shame on you.
Ik zou vragen om hulp en als niemand wou helpen, zou ik superchagrijnig weer naar huis gaan. Net als bij de Intratuin, toen ik de kassa al had gevonden, maar ik volgens de kassameisjes per se de route door de winkel moest volgen en er onderweg niet uitkwam wat nu de kortste route was. Grr… Toen ben ik weer teruggegaan naar de kassa (via de eerdere route), zei “Weet je wat? Ik ga!”, gooide het mandje neer en ben naar buiten gelopen. Ben er nooit meer geweest. haha