‘Ja?’ zegt de vrouw achter de balie.
‘Ik was eerste bij een woning en ik wil hem graag accepteren.’
De vrouw kijkt me aan alsof ze slager is en ik zojuist een halfje wit heb besteld. ‘Voor wanneer moest u reageren?’ zegt ze uiteindelijk.
‘Voor maandag.’
‘Nou, dan bent u te laat, hè?’ zegt ze op een sarcastisch toontje, waarna ze demonstratief door haar papieren gaat rommelen.
‘Sorry?’
‘Het is donderdag.’
‘Ik bedoelde aanstaande maandag.’
Vervolgens onstaat er een moeizame discussie over mijn inkomensgegevens waarvan ik jullie de details zal besparen. Met een diepe zucht grist ze de papieren uiteindelijk uit mijn handen en sommeert ze me te gaan zitten. Mijn vrolijke gevoel over mijn nieuwe woning is helemaal weg en ze heeft me op de een of andere manier het gevoel gegeven dat ik iets verkeerd doe en dat ik haar heel veel onnodig werk ga kosten.
Ik zit er ongeveer drie kwartier, maar ik hoef me niet te vervelen want ik val van de ene verbazing in de andere. Zo 
komt er een oud mannetje binnengestrompeld. Hij begint een verhaal over een tuinhek dat verrot is. Nog voordat hij zijn verhaal af heeft, slaakt de chagrijnige vrouw een diepe zucht en onderbreekt ze hem. ‘We doen geen tuinhekken, meneer. Dat gaat ons klauwen met geld kosten als we daar aan gaan beginnen.’ De man begint weer te praten, maar ze laat hem weer niet uitpraten.
Ze spreekt op zo’n denigrerende toon tegen de oude man, dat ik er bijna iets van wil zeggen. ‘Ik ga niet discussiëren, want daar ben ik veels te moe voor,’ zegt ze uiteindelijk. Ze loopt weg en komt na een paar minuten weer terug. Ze mompelt dat er iemand langskomt en ze waarschijnlijk toch verantwoordelijk zijn voor het tuinhek.
Er komt een jolig gezelschap binnen. Echt van die volkse, Utrechtse mensen. Een jong stel en een wat ouder stel. De oudere mensen zijn de ouders van de Utrechtse vrouw. Ze zitten op de camping een eindje verderop. Ze hebben goed nieuws gehad over een woning dus ze zijn in opperbeste stemming.
Op vrolijke toon melden ze dat ze de sleutels komen halen voor een bezichtiging. De chagrijnige balievrouw zucht en steunt en de Utrechtse vrouw besluit er iets van te zeggen. ‘En dan moet je nog de hele dag!’ zegt ze vrolijk.
‘Nee hoor,’ zegt de chagrijnige balievrouw. ‘Ik hoef gelukkig maar tot één uur.’
‘Zeker ook nog niet op vakantie geweest?’ grapt de Utrechtse man.
‘Ik ben net terug,’ verzucht ze. ‘Is de woning voor u?’ vraagt ze uiteindelijk aan de vrolijke vrouw.
‘Nee joh, voor mijn ouders. Ik ben nog geen 55 plus, dat kan je toch wel zien?’ zegt de vrolijke vrouw.
‘Nou, eerlijk gezegd kan ik dat echt niet zien,’ is het chagrijnige antwoord.
Er komt een man in pak binnen. ‘Goedemorgen,’ zegt hij op luide toon. ‘Ik ben van Slachtofferhulp. Ik ben hier voor de zaak A.’ En ook tegen de vrolijke man van Slachtofferhulp doet de balievrouw chagrijnig. Ze beweert eerst bij hoog en bij laag dat de man in het verkeerde gebouw is, wat later niet zo blijkt te zijn. De slachtofferhulpman gaat zitten en even later komt er een advocate binnen die ook voor de zaak A. komt, gevolgd door een Turkse jongeman en zijn vader, die allebei A. met hun achternaam heten en die de slachtofferhulp en rechtsbijstand blijkbaar nodig hebben. Het verbaast me niets.
De chagrijnige vrouw voert vervolgens zeer luid een aantal privételefoongesprekken. Tenminste, dat maak ik op uit de toon, want ik kan het niet verstaan. Ze praat Turks.
Achter de balie hangt een bord. ‘Agressief gedrag wordt niet getolereerd. Aan de balie wordt Nederlands gepsroken.’ Ik vraag me af voor wie dat bord bedoeld is.
Chagrijnige balievrouw roept me. Ik moet naar een andere balie. Een meisje met een grote glimlach op haar gezicht steekt haar hand uit. ‘Ik mag u feliciteren. Alles is goedgekeurd.’
Ik kan echt wel janken van opluchting. Omdat ik de woning heb. Maar vooral omdat dit meisje zo ontzettend aardig is. Want ik was mijn vertrouwen in dit bedrijf, waar ik de komende jaren nog veel mee te maken zal hebben, bijna helemaal kwijt.
Maar je hebt je woning !
Vrolijk, opgelucht, hartelijk, zonnig , optimistisch en gemeend GEFELICITEERD Elsbeth !!
(toen ooit een wethouder aan een ambtenaar vroeg “Hoe staat het met de klantvriendelijkheid?” kreeg hij als antwoord…. “Dat gaat redelijk, de klanten zijn de laatste tijd wel wat vriendelijker”…..)
Ongelofelijk! Baliepersoneel is het visitekaartje! Nu je de woning hebt, misschien toch maar een klacht indienen?
En daar moet je ook nog eens helemaal voor naar de cartesiusweg fietsen (of daar ergens in de buurt)!! Onbegrijpelijk, die vrouw kan volgens mij beter even naar de huisarts voor wat mentale hulp!!
Oh. My.God.
Maar suuuuuuupergefeliciteerd met je nieuwe stekkie!
Ha, ja, ik kan me ook nog wel wat “klantvriendelijkheid” herinneren bij een energieafrekening die als een tang op een varken sloeg.
Niettemin, gefeliciteerd met je huis, goeie buurt heb je gekozen!
Yeah!!! Welkom in west-utrecht! We winnen terrein!
Gefeliciteerd!!!! Joehoe! Het heeft toch weer een mooie blog opgeleverd. Ben blij dat ik na vier jaar van dit bewuste bedrijf verlost ben.
Toen ik mijn woning accepteerde, ging het mis bij de balie van Woningnet. Ik had drie maanden niet in Utrecht gewoond van de toen voorgaande zeven jaar, dus mijn binding was weg en het contract van het huisje, dat ik net bij de woningbouwclub had getekend, ging al richting prullenbak. Veel gedoe, maar uiteindelijk toch gelukt…ken dus het gevoel van weg-vreugde-door-baliemedewerker.
Maar: je hebt ‘m!
Oh mijn god ik was al vloekend en tierend weggelopen..heb nl geen geduld wat dit soort mensen betreft.
MAAR gefeliciteerd met je nieuwe huis. Frans en ik kunnen niet klussen maar zijn heel goed in huizen verwarmen!
Nee grapje…bel ons als we moeten helpen.
Xx
Van harte met je nieuwe huis! Zo’n crisismiep-aan-de-balie lekker links laten liggen – zo’n taart verdient niet eens de aandacht van een blog ; ). Over taart gesproken… misschien kun je er eentje in haar gezicht duwen zodra je verhuisd bent. Als bedankje ofzo.
thanks iedereen!
@goswin ja daar had ik het net met kim nog over, dat belachelijke bedrag. grrrr….
@ de rest: ik heb echt heel erg de neiging om de naam van dit bedrijf te noemen.
Maar ja
Ik denk niet dat ik het doe
Toch is de verleiding groot
Raar maar waar
Och ja
Sowieso
dus…
ooooohh dit gaat zeker over Mitros ???
gefeliciteerd man, echt goed!!
Die mevrouw achter de balie was in ieder geval geen Linchpin om de terminologie van Seth Godin te gebruiken. Gefeliciteerd met je nieuwe huis, laat dat een mooi feest zijn.
Hey Elsbeth! Gefeliciteerd met je nieuwe huisje! Daar smaakt de Nespresso vast net zo lekker dus kom ik snel een kijkje nemen als je er woont
xx
Fijn dat zephyra dit soort dingen eerder weet dan ik.. . Maaruh van harte! Ja het is ook erg zwaar om tot 13:00 te werken… pfff ja haat mensen die zo zijn… Maar goed je hebt m! Wanneer ken je dr in?
Je hebt de woning, gefeliciteerd! En je hebt er een mooi blogje over kunnen schrijven. Succes met je nieuwe huis!
Allereerst: Gefeliciteerd met je nieuwe woning. Aller tweedst: ik zou de naam van die vrouw vragen en een klacht indienen bij haar baas. Er zijn genoeg mensen die werk zoeken en er wel zin in hebben, laten die lekker op haar plek zitten. Kan ze thuis lekker de hele dag zitten bellen en haar fijne humeur verspreiden.
Heb ik je nog nooit verteld over die keer dat ik een woning ging bezichtigen en de slotenmaker er aan te pas moest komen omdat de medewerker van M*TR*S de verkeerde sleutel bij zich had…? Unbelievable!
Ik was ook zo nerveus bij die inkomenscheck. Het appartement was gewoon te mooi om waar te zijn, ergens moest de aap uit de mouw komen, dus had ik van alles driedubbel bewijs meegenomen. Gewoon voor het geval dat.
Gelukkig is alles goed afgelopen! Van harte gefeliciteerd met je woning, dan is het toch sneller gegaan dan je had gedacht
Wat ben ik blij dat ze bij Trudo tenminste altijd vriendelijk zijn!
Gefeliciteerd!
en welkom in de wondere wereld die Mitros heet. Ik kan je nog wel een paar verhalen vertellen over balie- en (vooral!) telefoonmedewerkers… (al is het jouwe wel héél straf! Zó erg heb ik ze nog niet gehad).
Succes met verhuizen!
@demian: thanks! ik zit al 4 jaar bij mitros dus ken ze maar al te goed inmiddels… had wel weer een hele aardige man bij het tekenen van het contract en sleuteloverdracht…. dus het kán wel.