Laat ik om te beginnen zeggen dat ik het echt niet erg vind als ik foutjes hoor of zie in het Engels van mensen.
Maar bij bedrijven vind ik het een heel ander verhaal. Er zijn zo veel reclames en advertenties in Nederland waar Engels in wordt gebruikt, dat het niet eens zin heeft om ze hier op te noemen.
In Amerika heb je het al jaren en in Nederland zie je het ook steeds meer: een weddingplanner. Iemand van buiten de familie en vriendenkring die alles voor je regelt en die op de dag zelf ‘Waar blijven die bloemen?!’ door de telefoon schreeuwt, terwijl ze met haar andere hand de jassen van de schoonfamilie aanneemt en de hapjes voorproeft.
Eerlijk gezegd vind ik alle aandacht voor ‘de boom’ een beetje overdreven. ‘De enige nog levende getuige van Anne Frank’? Kom op, zeg. En hoe veel bomen zijn er wel niet gekapt voor al die boeken?
Maar toch snap ik het wel een beetje hoor, de liefde voor een boom. Dat komt door dit liedje, dat de hele week al in mijn hoofd opborrelt iedere keer dat ik nieuws over ‘de boom’ hoor.
Voor de veertiende keer reisde ik afgelopen donderdag af naar de polder voor een weekend muziek en gezelligheid.
Bovenstaande zin heb ik niet zelf verzonnen. Ik zag hem van de week voorbijkomen op twitter. Het bericht kwam vanaf een camping in Frankrijk waar iemand ‘op vakantie’ was. Ik zet ‘op vakantie’ tussen aanhalingstekens want als je naar mijn mening twittert over de croissantjes op de camping, ben je niet op vakantie.
Voor de generatie die alleen nog maar denkt in termen van ‘vind ik leuk’, ‘profielfoto’s’ en ‘taggen’ is er nu: de hele Tweede Wereldoorlog in één facebooknieuwsoverzicht!
Wat zou jouw zomergastfilm zijn en waarom?
‘Ja?’ zegt de vrouw achter de balie.
‘Ik was eerste bij een woning en ik wil hem graag accepteren.’
De vrouw kijkt me aan alsof ze slager is en ik zojuist een halfje wit heb besteld. ‘Voor wanneer moest u reageren?’ zegt ze uiteindelijk.
‘Voor maandag.’
‘Nou, dan bent u te laat, hè?’ zegt ze op een sarcastisch toontje, waarna ze demonstratief door haar papieren gaat rommelen.
‘Sorry?’
‘Het is donderdag.’
‘Ik bedoelde aanstaande maandag.’
Even wat lekkere muziek op deze druilerige donderdag. Ik heb het al eens eerder gezegd: wat zit er toch een muzikaal talent in ons eigen kleine landje.
Het Watergate hotel
Ik wil het graag even hebben over de formule X + gate, waarbij X staat voor ‘een gebeurtenis die stof doet opwaaien.’
Je kent het wel: nipplegate (Janet Jackson), rattengate (iets met Rob de Nijs, ik wil het niet eens weten…), mabelgate, kirstengate (gedoe met albumhoes, door nrc.next Kirstengate gedoopt), smartiegate (dit is er eentje van mij persoolijk, toen ik nog in het onderwijs werkte). De lijst is eindeloos.
